اخیرا فیلم کوتاهی از اظهارات حمید نقاشیان در خصوص شائبه «ترور بیولوژیک امام خمینی» منتشر شد که با تکذیب مواجه شد. در ادامه نیز وزارت اطلاعات وجود هرگونه سندی در این راستا را «قاطعانه» تکذیب کرد.
در خصوص این موضوع با حمید نقاشیان گفتوگویی را انجام دادیم که مشروح آن در پی میآید:
توضیحات جدید نقاشیان درباره شائبه ترور بیولوژیک امام خمینی
به عنوان نخستین سئوال بفرمایید نظرتان در خصوص ورود رسانههای معاند به ماجرای منبعث از مصاحبه شما چیست؟
سلام علیکم و بما صبرتم و نعم عقبی الدار
بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و انه خیر ناصر و معین
الحمد لله الذی هدی نا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدینا الله
بعد از عروج ملکوتی امام رحمت الله علیه شبههای در خرید دارو برای مداوای قلب حضرت امام رحمت الله علیه موجب تشکیل پروندهای اطلاعاتی و ضد جاسوسی شد و حقیر همراه تیم مبرزی مسئولیت اداره آن را به عهده داشتم و از همه ابعاد به ماجرای بیماری حضرتشان نگاه کردیم که توضیح میدهم.
بالاخره یک روزی موضوع رسانهای میشد که چند باری رسانهای هم شد، اما وسعت پرداخت به موضوع در دشمنی رسانه بیگانه شکل گرفت که دلیل آن را میتوان ایجاد توهم و انشقاق و به وضوح، دو به هم زنی در کشور میان احزاب و گروهها و احیانا مسئولان قلمداد کرد. این رسانهها با مزدوری به دنبال خبر هایی هستند که قابلیت جذب مخاطب بیشتر و ایجاد شبهه در تاریخ انقلاب شکوهمند و پر افتخار ما را داشته باشد. کار ضد انقلاب مگر در طول نزدیک به ۴۴ سالی که از انقلاب گذشته جز این بوده که با ایجاد شبهه بدنبال وحدت شکنی بوده اند؟
اما درباره اصل مطلب لازم است اشاره کنم. اولا، لقب «امام الشهداء» که ملت ایران به حضرتشان دادهاند بر جای خود محفوظ است و ثانیا، روایت بسیار مهم «مداد العلما افضل من دماء الشهداء» پیش روی ماست و اما درباره آن پرونده باید اشاره کنم که ما مسیر خرید دارو را دنبال نموده و این مسیر را آلوده قلمداد نموده بودیم. این پرونده بعد از عروج ملکوتی امام (ره) شکل گرفته و طبعا ما دسترسی به داروها نداشتهایم که آنها را مورد آزمایش قرار داده و آلوده بودنشان را اثبات یا اعلام کنیم. فرض ما هم این بوده داروهای تهیه شده مربوط به قلب است و حضرتشان در طول دوران مصرف به بیماری معده مبتلا شده اند، اما الان با مراجعه به سخنان پزشکان معلوم شد که اطبای حضرتشان این که دارو علت خون ریزی معده شده باشد را رد میکنند.
من بعد از انتشار جنجالی خبر و تکذیب آن، دو مرحله دیدار با مسئولان محترم بیت امام رحمت الله علیه داشته ام و اسناد و سخنان و گفتههای قبلی پزشکان را بررسی کردم.
سیر بیماری حضرتشان را به طور دقیق از سال ۶۵ که حمله قلبی داشتهاند و نوع توجهات پزشکی که معظم له را تحت درمان داشته و دقت هایی که تیم پزشکی بدانها توجه میکرده را به صورت کامل و جامع بازنگری کردم.
همه و همه حکایت از این داشته که حتی نانی که برای منزل حضرتشان تهیه میشده از یک محل نبوده تا خدای نکرده زمینه مسموم کردن را فراهم بیاورد. همچنین جناب مستطاب دکتر عارفی اعلام کردند که حتی اگر در آن زمان با نسخه تیم پزشکی دارو هایی از خارج تهیه شده باشد اما با نظارت ایشان و تیم پزشکی این داروها کنارگذاشته شده و برای حضرت امام رحمت الله علیه داروهایی که طبق روال از منابع کاملاً مطمئن تأمین میشد تجویز گردیده است و در مسیر درمان ایشان هیچ تغییری در نظم دارویی ایجاد نشده است. لذا تکذیب شهادت حضرتشان با این تمهیدات و دقت تیم پزشکی قابل فهم است.
پس شما قبول دارید که ولو پرونده مسیر تهیه دارو را شبهه ناک میداند اما احتمال بسیار دارد که اساسا حضرتشان از این داروها استفاده نکرده باشند؟
با توجه به خبری که جناب دکتر عارفی اخیرا اعلام فرموده و حقیر از متولیان اداره بیت شنیدم، هیچ جای سئوال باقی نمیماند که بنده بخواهم کشف آن را به پرونده نسبت بدهم.
حضرت امام از سال ۱۳۶۵ دچار حمله قلبی شدهاند و تیم صد درصد مطمئنی با مسئولیت جناب دکتر عارفی از سال ۶۵ همه تغییرات در امر سلامت قلب امام(س) را زیر نظر داشتهاند.
ایشان در اردیبهشت سال ۶۸ متوجه خون ریزی در معده حضرتشان شدهاند و آزمایشات متعددی صورت میپذیرد و این بار حضرتشان نه بخاطر موضوع بیماری قلب، بلکه برای موضوع معده بستری میشوند و نهایتا با مشورتهای متعدد و نظرات تخصصی پزشکی با دست با کفایت دکتر فاضل عمل جراحی معده انجام میشود و به اعتبار اینکه همه ابعاد سرطان را خارج کرده اند، عمل را موفق ارزیابی کرده و حتی دکتر فاضل توسط مقام معظم رهبری مورد تفقد واقع میشوند. اما گویا سرطان روی سلسله لنف امام(س) تأثیر خود را گذاشته بوده و کار دیگر نمیتوانستند انجام دهند.
در پایان اگر توضیح بیشتری دارید بفرمایید.
من از شما متشکرم و معتقدم کار رسانهای بسیار سخت و دشوار است. یک جمله را مخاطب شما چند جور تفسیر میکند.
اگر چیزی مطرح نشود طبعا سئوال پدید نمیآورد، اما وقتی مطرح شد چارهای نیست؛ الّا اینکه به سئوالاتی که ایجاد میکند پاسخ بدهیم.
این حق مسلم مخاطب است که پاسخ بخواهد و این وظیفه ماست که پاسخ مخاطب را تا مرز قانع شدن بدهیم
من هم از شما که برای روشن شدن افکار عمومی تلاش میکنید سپاسگزارم و برای شما سلامتی و موفقیت آرزو میکنم.
منبع: جماران
تبادل نظر